Dafne Schippers, hardloopbabe en vriendin van DJ Nicky Romero

Dafne Schippers, hardloopbabe en vriendin van DJ Nicky Romero

Dafne Schippers leek jarenlang wel geluk te hebben in haar sport, maar niet in de liefde. In 2015 kwam daar verandering in, toen ze de succesvolle DJ Nicky Romero ontmoette.

De dj leerde de topsporter een paar maanden geleden kennen. ,,Ik had haar een keer een berichtje gestuurd via Twitter. Daar reageerde ze op. We bleken veel gemeenschappelijke vrienden te hebben. Ze kwam vaak langs Veenendaal waar ik woon omdat ze traint in Arnhem”, vertelde Romero. ,,In het begin spreek je elkaar vaak en merk je dat je raakvlakken hebt. Uiteindelijk duurde het best een hele poos voordat het meer werd.” Ondanks hun drukke levens proberen ze elkaar te zien waar het kan. Zo ging Dafne Schippers al naar optredens van haar muzikale vriend, terwijl Nicky Romero zijn razendsnelle vriendin aanmoedigde tijdens wedstrijden.

Schippers komt uit Utrecht en haalde op jonge leeftijd al grote successen op de onderdelen meerkamp, sprint en horden. In 2010 werd ze al Nederlands indoorkampioen op de 60 meter, in de jaren daarna won ze bijna alles wat er te winnen valt. Dat leverde haar in 2015 de titels Europees sportvrouw van het jaar en Nederlands sportvrouw van het jaar op. Ze dankt haar successen enerzijds aan het inzicht van haar vader, maar ook aan de coaching van Bart Bennema: ,,Toen ik 8 was, ging ik op tennis en ik was verschrikkelijk slecht. Nee echt, ik kon geen bal binnen de lijnen houden! Maar ik was wel fanatiek en snel. Mijn vader, die fysiotherapeut is, vond dat ik een natuurlijke loopstijl had, dus ben ik op atletiek gegaan. Van mijn 9de tot mijn 15de speelde ik vooral veel, deed ik ervaring op, pas toen ik op mijn 16de mijn huidige coach Bart Bennema tegenkwam, werd het serieus. Ik was uitgenodigd voor de Nationale Jeugdselectie in meerkamp en sprint en trainde op Papendal. Eerst één keer in de week, later steeds vaker. Na het eerste jaar moest ik kiezen tussen sprint of meerkamp. Omdat je bij meerkamp verschillende onderdelen traint, hield ik meerdere opties open. Ik ben bij Bart gebleven en inmiddels is hij 7 jaar mijn trainer. Ik heb een supersterke band met hem, hij kent me door en door. Als ik binnenkom ziet hij al aan me of ik een goede dag heb, of niet.”

,,Ik zoek graag de grenzen op, zodat ik ze kan verleggen, vertelde ze in een interview met Vogue. ,,Tijdens een wedstrijd haal ik alles uit mijn lijf wat erin zit, en liefst nog wat meer. Na een meerkamp-race stort ik totaal in. Ik kan alleen maar bewegingsloos op de grond liggen en wachten tot de pijn verdwijnt. Ik zie niets meer, niets doet het nog. We noemen het onder sporters ook wel ‘het slagveld’, al die gesloopte lijven op de baan. Na een kwartier probeer ik voorzichtig te gaan zitten, na een halfuur kan ik weer een beetje lopen. Op het WK in Moskou had ik de bronzen medaille gewonnen bij de zevenkamp en daar hoort een ererondje bij, een korte wandeling langs de ring om het applaus in ontvangst te nemen. Ik herinner me de helse pijn bij elke stap, ik heb tijdens dat rondje vier keer overgegeven.”